In Spanje stond Marga op vrijdagavond 27 augustus 1965 samen met haar goede vriendin Saar bij de uitrit van de camping in Blanes. Het plan was een lift te bemachtigen naar het nieuwe uitgaansgebied aan de Costa Brava. De zon was nog maar net ondergegaan, maar de lucht voelde nog warm.

Blanes vormde in de jaren zestig het decor van een tweedeling. De visserij in het traditionele vissersdorpje werd ingeruild voor cafés en restaurants. Toeristen uit West-Europa deden zich tegoed aan Suquet de peix, een vissoep met picada, een fijngestampt mengsel van noten, broodkruim, kruiden en knoflook. Niet wetende dat dit een basisvoedsel was voor de lokale vissers, klaargemaakt op kolenfornuisjes achter in het schip. De Catalanen waren belangrijk voor de economische opleving van Spanje maar telden nog steeds niet mee en spraken alleen achter gesloten deuren hun eigen taal.

Marga en Saar waren met het vliegtuig op zomervakantie in Spanje. Pa Cordes had ingestemd en bijgedragen aan de reis en de vakantie was een feit. Henk was als vrijgezel uit Nederland met zijn Volkswagen gereden.

Henk reed in zijn Kever inde avond de camping af en zijn oog viel op Marga en Saar aan de kant van de straat. Hij stopte en met zijn prachtige lach sprak hij de dames aan. Niet alleen een lift, maar ook een traditioneel Spaans restaurant bood hij hen aan. Saar en Marga stemden in. De weg slingerde zich omhoog de bergen in en de paarse avondlucht stak prachtig af tegen de zee. Dit decor had een blijvende werking op het gemoed van Marga. De liefde sloeg genadeloos hard toe en de verschillen van inzicht tussen protestanten en katholieken vormden nimmer een blokkade in het geluk van Henk en Marga.

Maar wat werd onderschat was het licht in Eindhoven. In nog geen anderhalf jaar had ook Henk zich definitief vrijgemaakt van God en zijn Zoon. Anton en Gerard Philips waren op dat moment de nieuwe bakens in zijn leven en Marga vormde een oneindige bron van liefde. Binnen een jaar werd het huwelijk voltrokken op 25 augustus 1966. Aansluitend in het Silveren Seepaard aan het Stationsplein waren Lucas Cordes, Gezina Cordes-Weijer, Maria Rijsdam-van Egmond en Machiel van Egmond getuige van dit nieuwe wonder van Eindhoven. Aan tafel van dit chique restaurant bestonden zeker nog verschillen, maar die kwamen die middag niet aan de oppervlakte. In plaats daarvan verscheen zeetong met witte druiven op het prachtige witte linnen.